mereka yang tegar

Monday, January 09, 2012

bukan hulubalang melaka

wah, ramainya gadis-gadis comel. yang paling comel adalah gadis bertudung merah berbaju hitam itu ya. tiada dakwa-dakwi lagi. ini gambar semasa jamuan raya kelas saya tahun 2010. meh saya nak cerita sikit pasal rakan se-Bio-an saya.

Jumlah = 59 orang
Jebon = 4 org
Jebonita = 55 orang

Ya, mari kita zoom lagi. Satu, dua, tiga dan empat. Cuma berempat ini sajalah bilangan jejaka yang ada. Apa nak buat, spesis diancam kepupusan. Dah la minoriti, selalu dibuli pula tu.


 Selain dibuli manja oleh 55 orang, mereka empat orang ini juga telah bertindak dengan baik sebagai penjaga 55 orang gadis manja yang asyik nak bermanja & selalu nak minta tolong.


Situasi 1

Gadis-gadis : wei kami nak p berkelah. jom ikut.
Lelaki : ala aku sibuk la. esok ada kerja.
Gadis-gadis : ala jom la teman. kalau takda lelaki, kami tak berani nak masuk hutan.
Lelaki : takmau
Gadis-gadis : jom jugak. ko datang bawak badan ja. kami siapkan makanan banyak-banyak. tak kira, mesti ikut!
Lelaki : yela (dah kena paksa kan)


Situasi 2

Gadis 1 : hehe, tolong belikan tiket keretapi.
Lelaki : okay. mai duit. mau tren bila?

Gadis 2 : weiiiii... (nada manja) tolong belikan tiket keretapi.
Lelaki : okay. mai duit. mau tren bila?

Gadis 3 : belikan tiket keretapi boleh tak?.
Lelaki : okay. mai duit. mau tren bila?
Gadis-gadis : free tak? nak minta tolong belikan tiket bas.
Lelaki : hoi kalau macam ni, aku nak bukak kaunter tiket keretapi kat pintu timur lah. mesti laku.


Situasi 3

Gadis : (senyum-senyum sambil memandang)
Lelaki : hah hang nak tiket tren bila?
Gadis : eh mana hang tau. aku takdan cakap apa lagi
Lelaki : ala aku tau la. duk sengih-sengih macam tu. dekat empat tahun aku duk tolong hangpa pi beli tiket.


Apa juga program rakan seBioan, mereka la yang paling letih. Tenaga kerja sangat diperlukan. Dah la kena tolong kawal 55 gadis yang suka main & gila bergambar. Bermula daripada Program Jom Bersama Masuk Zoo di Taiping pada semester dua, kajian lapangan ekologi semester empat di Pusat Konservesi Hidupan Liar di Sungkai, Gunung Lang di Ipoh, Bukit Melawati dan Kampung Kuantan di Hulu Selangor.

Imbauan
Masa berkemas nak balik daripada Gunung Lang, masa kami duk angkut barang-barang, entah macam mana Shakir kena sengat lipan. Okay lipan boleh tahan besar la juga. Menggigil si shakir satu badan. Saya ingat, muka dia merah padam tahan sakit.

Dalam bas, kebetulan shakir duduk belakang tempat duduk saya. sepanjang perjalanan, saya boleh dengar dia duk menggigil dan mengeluh sakit. dah la bas aircond sejuk kan. kesian sangat. rasa nak nangis bila tengok kawan sakit. tapi dalam hati sempat jugak fikir, 'fuh nasib baik shakir yang kena sengat lipan. kalau perempuan yang kena, mati terus agaknya'

saya bangun dari tempat duduk, buka baju sejuk saya, dan selimutkan baju sejuk saya kat badan shakir. saya tak tahu lah dia sedar ke tidak masa tu. tidur agaknya. lebih kurang 10minit lepas tu, syahiran yang duduk sebelah shakir bagi baju sejuk dia kat saya. warna kuning. tapi saya tak guna pun baju sejuk syahiran tu, buat lapik paha saja. sebab baju sejuk syahiran tu busuk banyak sikit. muahahaha.



dari kiri : Stanley, Asyraf, Shakir dan Syahiran

 Syahiran

Stanley

Shakir

Asyraf

terima kasih kalian berempat. muka tak kacak tapi hati baik. walaupun kalian semua bukan hulubalang melaka, tapi kalian hulubalang di hati kami. eceh.

5 komen tak puas hati:

Ruby said...

muahaha. kembang la depa.
tapi bab beli tiket tu, aku setuju. depa memang baguih. kuikui

Anonymous said...

situasi 2 & 3 mcm penah alami ja...ciplak ayat sebijik plak 2...hahaha

klcitizen cikgunormah said...

dah berpisah dah? ... bia posting ain?

Cik Z@i Pen@nG said...

cute tgk Stanley berbaju Melayu =)

shakir said...

hahaha...dh la kembang dh...btmbh ngilu lg...ain ni dok puji psai pa...xkan nk suh kmi angkat ayam lg..